|
Ex turba vero imae sortis et paupertinae in tabernis aliqui pernoctant vinariis, non nulli velariis umbraculorum theatralium latent, quae Campanam imitatus lasciviam Catulus in aedilitate sua suspendit omnium primus; aut pugnaciter aleis certant turpi sono fragosis naribus introrsum reducto spiritu concrepantes; aut quod est studiorum omnium maximum ab ortu lucis ad vesperam sole fatiscunt vel pluviis, per minutias aurigarum equorumque praecipua vel delicta scrutantes. Et licet quocumque oculos flexeris feminas adfatim beaux-arts multas spectare cirratas, quibus, si nupsissent, per aetatem ter iam nixus poterat suppetere liberorum, ad usque taedium pedibus pavimenta tergentes iactari volucriter gyris, dum exprimunt innumera simulacra, quae finxere fabulae theatrales. Inter quos Paulus eminebat notarius ortus in Hispania, glabro quidam sub vultu latens, odorandi vias periculorum occultas perquam sagax. is in Brittanniam missus ut militares quosdam perduceret ausos conspirasse Magnentio, cum reniti non possent, iussa licentius supergressus fluminis modo fortunis conplurium sese repentinus infudit et ferebatur per strages multiplices ac ruinas, vinculis membra ingenuorum adfligens et quosdam obterens manicis, crimina scilicet multa consarcinando a veritate longe discreta. unde admissum est facinus impium, quod Constanti tempus nota inusserat sempiterna. Principium autem unde latius se funditabat, emersit ex negotio tali. Chilo ex vicario et coniux eius institutions Maxima nomine, questi apud Olybrium ea tempestate urbi praefectum, vitamque suam venenis petitam adseverantes inpetrarunt ut hi, quos suspectati sunt, ilico rapti conpingerentur in vincula, organarius Sericus et Asbolius palaestrita et aruspex Campensis. Ob haec et huius modi multa, quae cernebantur in paucis, omnibus timeri sunt coepta. et ne tot malis dissimulatis paulatimque serpentibus acervi crescerent aerumnarum, nobilitatis decreto legati mittuntur: Praetextatus ex urbi praefecto et ex vicario Venustus et ex consulari Minervius oraturi, ne delictis supplicia sint grandiora, neve senator quisquam inusitato et inlicito more tormentis exponeretur. Glossaires: institutions :
Le mot institution (institutum in.), du latin instituo (établir, instituer) désigne une structure d'organisation d'origine humaine et destinée à s'inscrire dans la durée. Il a un sens : * 1 Politique et juridique * 2 Religieux * 3 Académique * 4 Économique * 5 Philosophique * 6 Sociologique
Politique et juridique
* Le mot institution désigne l'ensemble des structures politiques résultant du régime politique et mis en place par la Constitution, les lois, les règlements et les coutumes. Voir droit constitutionnel, institutions européennes. * Il désigne également les institutions judiciaires, c'est à dire les Cours et les Tribunaux.
Religieux
* Le mot Institution peut être employé pour désigner l'Église. * En liturgie, le récit de l'institution désigne les paroles avant de rompre le pain de la Cène. * L'Institutio est un texte de droit pontifical.
Académique
* Traditionnellement, en France, certaines institutions ont une mission de contrôle des usages dans le domaine de la culture et se nomment les académies. Exemple : l'Académie française, fondée par Richelieu en 1635, est l'une des plus anciennes institutions françaises.
Économique
* Voir économie des institutions, l'école de pensée nommée Institutionnalisme, ainsi qu'investisseurs institutionnels
Philosophique
* En anthropologie, l'institution est ce qui est établi par l'arbitraire (dans le langage, les traditions, les mœurs) et s’oppose à l’instinctif.
Sociologique
* Une institution désigne une structure sociale (ou un système de relations sociales) dotée d'une certaine stabilité dans le temps. C'est une règle du jeu acceptée socialement. retour article |